Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc to poważna choroba układu oddechowego, na którą choruje około 380 milionów ludzi, w tym około 2 milionów w Polsce. POChP może się przez długi czas rozwijać zupełnie bezobjawowo, co utrudnia diagnostykę i tym samym opóźnia podjęcie leczenia. Jakie są objawy POChP i kto powinien zwrócić na nie szczególną uwagę? Tego już dowiesz się z naszego artykułu.
Czym jest Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc?
POChP to choroba wywołana stanem zapalnym w układzie oddechowym, który jest skutkiem długotrwałej ekspozycji na szkodliwe czynniki środowiskowe, takie jak m.in. pyły, gazy, zanieczyszczenie powietrza i dym tytoniowy.
POChP charakteryzuje się stałą obecnością objawów takich jak m.in. duszność, kaszel, odkrztuszanie plwociny czy męczliwość. Choroba prowadzi do trwałego ograniczenia przepływu powietrza przez dolne drogi oddechowe, powodując nieodwracalne zmiany w miąższu płuc i w naczyniach płucnych.
To warto wiedzieć:
Prognoza Światowej Organizacji Zdrowia wskazuje, że do 2030 roku POChP będzie trzecią najczęstszą przyczyną umieralności, a liczba zgonów bezpośrednio związanych z tą chorobą w ciągu dekady wzrośnie o około 30%.
Kto choruje na POChP?
W aż 9 na 10 przypadków przyczyną choroby jest używanie wyrobów tytoniowych, w tym narażenie na bierne palenie. Warto natomiast podkreślić, że istnieje szereg innych czynników ryzyka POChP.
Jednym z nich jest zanieczyszczenie powietrza. Smog i tworzące go pyły zawieszone oraz tlenki azotu przy długotrwałej ekspozycji mogą wywołać stan zapalny w układzie oddechowym, prowadząc do rozwoju Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc.
Czynniki chorobotwórcze występują również w zanieczyszczonym środowisku pracy (pyły, aerozole chemiczne), w tym na stanowiskach górnika, hutnika, metalurga, rolnika, pracownika budowlanego, sprzątaczki, mechanika samochodowego, fryzjera czy kosmetyczki.
Najczęstsze objawy POChP
Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc nie od razu daje specyficzne, jednoznaczne objawy. Te mogą być mylone z szeregiem innych schorzeń, a nawet z alergią. Ważny jest tutaj zatem czynnik wieku (powyżej 40 lat) oraz to, czy osoba, u której występują niepokojące objawy, należy do grupy ryzyka POChP.
Objawami, na które należy zwrócić szczególną uwagę i pilnie skonsultować je z lekarzem, są:
- Przewlekły kaszel– niemający charakteru napadowego, pojawiający się rano, wieczorem, jak i utrzymujący się w ciągu dnia, mogący nasilać się pod wpływem czynników drażniących, takich jak dym tytoniowy, kurz czy zanieczyszczenie powietrza.
- Duszność– zarówno wysiłkowa, jak i występująca w fazie spoczynkowej, w tym podczas snu.
- Odkrztuszanie plwociny– czyli gęstej wydzieliny z płuc, czasem o ropnym charakterze.
- Obniżona tolerancja wysiłku– czyli męczliwość, wolna regeneracja, narastające trudności z wykonywaniem podstawowych czynności dnia codziennego, jak posprzątanie mieszkania, umycie się, przyrządzenie posiłku, przyniesienie zakupów itd.
Reklama:
To tylko wybrane, najczęściej występujące objawy POChP. Warto przy tym podkreślić, że od stopnia ich nasilenia zależy ciężkość przebiegu choroby, o czym więcej przeczytasz na stronie internetowej https://oddychajmy.pl/objawy-pochp/.
Mam objawy POChP: co teraz?
Jeśli podejrzewasz, że możesz mieć POChP, to nie zwlekaj z wizytą u lekarza rodzinnego. Lekarz POZ podejmie decyzję, czy zasadne jest skierowanie Cię na pogłębioną diagnostykę do poradni pulmonologicznej.
Potwierdzenie lub wykluczenie POChP będzie możliwe na podstawie wyników szczegółowych badań diagnostycznych, takich jak spirometria (nieinwazyjne, bezbolesne badanie czynnościowe układu oddechowego, które mierzy objętość i pojemność płuc oraz przepływ powietrza podczas wdechu i wydechu), pletyzmografia, RTG klatki piersiowej, echo serca, gazometria z pulsoksymetrią czy ocena tolerancji wysiłku.
Czy POChP można wyleczyć?
Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc nie można wyleczyć. Choroba poddaje się jednak leczeniu i profilaktyce. Podstawowym celem podjęcia terapii jest zapobieganie zaostrzeniom choroby, złagodzenie nasilenia objawów POChP, a tym samym zyskanie szansy na zachowanie relatywnie dobrego komfortu życia, uniknięcie inwalidztwa i ryzyka przedwczesnej śmierci.
Źródło: